Aνοίξτε το Σπίτι μου, άφησα μέσα την ψυχή μου

Το σπίτι μου ερχόμενος από τη μεριά του δημοτικού σχολείου. Το παράθυρο είναι η σάλα μας, εκεί είχαμε φυλαγμένα τα καινούργια έπιπλα της θείας μου Φωτεινής μέχρι να παντρευτεί.

Μικρός σαν ήμουνα έγραφα με κιμωλία πάνω σε αυτό το κάγκελο την ομάδα μου ΑΠΟΕΛ. Η Σοφία η Θυμίδου όμως κάθε πρωί σαν περνούσε για το σχολείο το έσβηνε και έγραφε με δικιά της κιμωλία την ομάδα της ΟΜΟΝΟΙΑ.

 
Η είσοδος του σπιτιού μου με τον αριθμό 14, διακρίνεται το λουλούδι ‘’φτερύτζιη’’ που παραμένει εκεί από τότε που το θυμάμαι από μικρός.

Το σπίτι μου, η πισινή αυλή, σήμερα. Στα τρία οικόπεδο δίπλα από το σπίτι θα κτίζαμε το σπίτι της αείμνηστης αδερφής μου της Γεωργίας.

Οι Θείες μου στο Κεφαλόβρυσο.

Το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Άγκυρας / Μέσης Ανατολής που έχει δημιουργηθεί στο Καπούτι

Πίσω από το δημοτικό σχολείο και πάνω στη καφκάλλα έφτιαξαν ένα νέο Ξενοδοχείο, οι πιο παλιοί θα θυμούντε ότι εδώ ήταν το ποδοσφαιρικό μας γήπεδο.

Η Οικογένια του λεβεντόγερου Γεώργιου Κολλύφα στο Κεφαλόβρυσο, σήμερα.

Τρείς από τις έξι κόρες του Γ.Κολλύφα. Η θεία Ιωάννα, η θεία Στέλλλα κι η θεία Φωτεινή αδελφές της μητέρας μου Παναγιώτας.


Δίπλα από το τρεχούμενο νερό στο κεφαλόβρυσο.