Aνοίξτε το Σπίτι μου, άφησα μέσα την ψυχή μου

Το σπίτι μου ερχόμενος από τη μεριά του δημοτικού σχολείου. Το παράθυρο είναι η σάλα μας, εκεί είχαμε φυλαγμένα τα καινούργια έπιπλα της θείας μου Φωτεινής μέχρι να παντρευτεί.

Μικρός σαν ήμουνα έγραφα με κιμωλία πάνω σε αυτό το κάγκελο την ομάδα μου ΑΠΟΕΛ. Η Σοφία η Θυμίδου όμως κάθε πρωί σαν περνούσε για το σχολείο το έσβηνε και έγραφε με δικιά της κιμωλία την ομάδα της ΟΜΟΝΟΙΑ.

 
Η είσοδος του σπιτιού μου με τον αριθμό 14, διακρίνεται το λουλούδι ‘’φτερύτζιη’’ που παραμένει εκεί από τότε που το θυμάμαι από μικρός.

Το σπίτι μου, η πισινή αυλή, σήμερα. Στα τρία οικόπεδο δίπλα από το σπίτι θα κτίζαμε το σπίτι της αείμνηστης αδερφής μου της Γεωργίας.

Οι Θείες μου στο Κεφαλόβρυσο.